Jak komunikować się z kobietą: tylko prawda

Pamiętam, jak znalazłem zegar w sypialni mojej mamy. Uderzał tak jak moje serce.

„Jak on pracuje?” pomyślałem. Znalazłem śrubokręt. Przeniknąłem do środka. Wkrótce martwe części mechanizmu byli rozrzucone na podłodze… Chciałem wszystko poskładać, ale na próżno – nie udało mi się…

Ukryłem części pod dywanikiem, żeby mama nie mogła znaleźć, ale znalazła…

Ak…

Wasz Alex Monaco otrzymał po tyłeczku…

…

Pamiętam też pierwszy romans i bicie serca dziewczyny. Byłem bardzo ciekawski, więc spróbowałem sięgnąć głębiej…

Zacząłem wpełzać do jej głowy z pytaniami, próbując zrozumieć jej uczucia + czyny.

Po przeniknięciu do środka poczułem, że coś jest nie tak…

Jej serce nie biło już jak kiedyś…

Może ludźmi należy się cieszyć, a nie próbować dostać się do mózgu ukochanej osoby (nieustannie przenikać się w duszę, pytać, czy naprawdę kocha, czy nie itp.)?